Ayşegülden çıktım acaba sinemaya mı gitsem hatta Nine da başladı ona mi gitsem diye düşünürken direksiyonu kırıvermişim Kanyon'a doğru. 15 dakika sonra mısırım ve suyumu da almış sinemanın tam ortasındaki yerime kurulmuştum.
İki saate yakın zaman mutluluk ve haz karışımı duygular içinde yüzümde eminim bir gülümseme ile başka hiçbir şey düşünmeden geçti. Yaşasın sinema bu kadar çabuk ve ekonomik mutluluk veren başka ne olabilir ki...
Hele o 'Be Italian' şarkısının olduğu bölüm şahane, eve gelip internetten de bulup defalarca seyrettim.
Rob Marshall'ın eline sağlık.
http://www.metacafe.com/watch/3878940/nine_be_italian/
No comments:
Post a Comment